27 oktober 2022 – Na vier en een halfuur vertraging op het vliegveld van Napels zijn we dan eindelijk thuis. We waren allebei wel een beetje klaar met de Italiaanse cultuur. Zou het de opvoeding zijn? Brutaal, egoïstisch en dan vooral als het gaat over verkeer en milieu. Met als scherp contrast de verhuurders die vaak heel aardig zijn en alles voor je over hebben om het je zo goed mogelijk naar de zin te maken.
Vanmorgen ging om tien voor zes de wekker. Zo konden we rond zeven uur op het vliegveld zijn. We dronken nog een bakje koffie en hebben daarna de auto ingepakt. Het was vandaag voor de tweede dag achter elkaar mistig. Ik moest dus voor het eerst in het Italiaanse verkeer in het donker en in de mist rijden. Er werd maar weinig gemopperd onderweg, maar dat kwam ook omdat het redelijk rustig was op de weg. Twintig minuten later stonden we op de parkeerplaats van de autoverhuur op het vliegveld. Nog één keer checken we de auto en leveren dan de sleutel in door deze in de dropbox van Leasys te gooien. De autoverhuur was namelijk nog niet open en dan moet dit in de dropbox.
De rug van Karin deed nog steeds heel veel pijn en dat is niet handig als je moet sjouwen met de bagage naar de terminal, vanaf de autoverhuur. De wandeling was maar tien minuutjes en zo waren we mooi op tijd op het vliegveld. En om tien over zeven konden we de koffers inchecken. De beveiligingscontroles gingen ook als een speer en om half acht stonde we al bij gate C20.
Vanaf toen begon lange wachten. Het eigenlijke vertrek zou zijn om 9.05u., maar die gingen we bij langer na niet halen. Elke tijdswijziging werd netjes doorgegeven op de app door Transavia, maar via het vliegveld hoorden we helemaal niets. 9.05u werd 10.45u, werd 11.10u, werd 11.45u, werd 12.20u, werd 12.50u en als laatste 13.20u. We zaten allemaal in het zelfde schuitje en je hebt dan snel wat aansluiting bij de andere Nederlanders. We hebben gezellig staan kletsen met dit groepje.
Op een gegeven moment bedacht men dat het wel makkelijk zou zijn om ook de vlucht naar Verona vanaf dezelfde gate te laten vertrekken. Dan komt het Italiaanse temperament weer boven. Wij moesten aan de kant, want de vlucht naar Verona ging hier vertrekken. Een soort van golf van duwende Italianen kwam op ons af. “Hé maat, er staat nog helemaal niemand om te boarden, dus hou jezelf eens rustig”! Maar nee hoor nu met zijn allen op de gate af. Vooral een oudere man was nogal bang om zijn vlucht te missen. “VERONA, VERONA!”, kwam hij aanstormen.
Vijf minuten later veranderde het bordje bij de gate weer in Amsterdam. Dus ik klap keihard door de vertrekhal “AMSTERDAM, AMSTERDAM!”. Sorry hoor maar ik kon mezelf even niet inhouden. Wat een zwaar irritante praktijken maak je hier dan toch weer mee op de laatste dag van de vakantie.
We vonden het allemaal dan wel heel erg leuk, dat wij uiteindelijk voor de vlucht van die naar Verona mochten instappen. Alle mensen die enkele uren eerder voorschoten bleven nu beteuterd achter. Arrivederci mensen!!!!
Na het scannen van de boarding tickets moesten we weer wachten. Nu in de rij om te wachten op de bussen die ons naar het vliegtuig zouden brengen. Staan we daar en hangt er een bordje met verboden te roken erop. Natuurlijk steken de vol getatoeëerde Italiaanse gastjes dan een sigaret op. Tijd om maar snel naar huis te gaan.
Na de korte busrit kwamen we aan bij een KLM vliegtuig. Deze kwam een half uur eerder uit Rome. En jawel na vier en een half uur vertraging zaten we dan eindelijk in het vliegtuig dat ons naar Amsterdam ging vliegen. In het vliegtuig bleek dat de luchthaven van Napels zelfs gesloten was vanochtend. Echt helemaal niemand heeft dit ons op de luchthaven verteld en het is ook niet omgeroepen.
De kapitein vertelde dat ze een minimaal zicht van 1400 meter moeten hebben om te kunnen landen in Napels en dat het zicht vanmorgen maar 300 meter was. Men had overwogen ons met bussen naar Rome over te brengen, maar dat hoefde niet omdat het weer opentrok. Tijdens de vlucht bleek dat we voucher om wat te eten op de luchthaven hadden moesten krijgen. Ik denk dat ze daar niet aan begonnen zijn omdat alle vluchten vertraagd waren. Nu kregen we Transavia een gratis drankje aangeboden.
De vlucht tot aan midden Duitsland was mooi, met mooi uitzicht op de Alpen, maar daarna heb ik alleen nog maar wolken gezien. Pas boven Zeeland zagen we de grond weer. De Zeelandse eilanden, Rotterdam, Den Haag en Scheveningen waren goed te zien. Uiteindelijk landen we op de Polderbaan en moesten we nog een flink stuk taxiën alvorens we bij de gate waren.
De bagage lag 20 minuten later ook op de band en zo konden we op weg naar P3 om daar de auto op te halen. Om vijf uur reden we de drukke Nederlandse Snelwegen op. Na twee files waren we dan eindelijk om half zeven thuis. Twaalf uur nadat we vertrokken bij de B&B.
Einde van een mooie vakantie….